قصيدة ( بنت الدار ) بقلم / حسن النجار قسم [ شعر العامية ] __ – الشرقية- مصر ________________________________ ازاى تقولوا انها مش زى الناس مش دى انسانه بردوا وليها قلب طب – ازاى تقولوا انها ماعندهاش احساس ده اكيد وغصب عنها لازم تحب ازاى تقولوا انها مدفونه فى دار مابتتكلمشى مابتتعلمشى عايشه فى مرار لا ليها حياه ولا ليها صوت ولا قرار ازاى قدرتوا تقولوا دول مش احرار والله بنت الدار احلى حياه عايشاها عايشه حياه الحره تتمناها كفايا بس انها ماشافتش هم الدنيا عايشه حياتها صافيه على عماها لا تعرف زل ولا تعرف قهر ولا تعرف خوف لا تحب تسمع يوم عن ظلم ولا حتى تشوف قلبها لو شاف انسان يفضل يرفرف تلقاه مش سابت فى مكانه عمال يطوف وتقولوا يا قلبى اهدا يا قلبى مش احنا ده يرد الحب يابنت الدار ماليش كبير تقولوا ياحب ماتكسفنيش انا مش كده يقولها مابفرقش حر واسير واسير الحب اهون من اسير العزاب لما يكون مستنى بس هفوة تراب تيجى من ريحة الحبيب زى الضباب ويروح القلب وسط الغيوم ويطوف صوت التراب زى النغم معزوف بيجيب معاه رسايل م الأحباب
فتحى الحصرى كاتب صحفى عمل بالعديد من المجلات الفنية العربية . الشبكة .ألوان . نادين . وصاحب مجلة همسة وناشر صاحب دار همسة للنشر ورئيس مهرجان همسة للآداب والفنون
